19/12/2009 - Bir ses değildi beklediğim, yada çığlık..

Bir ses değildi beklediğim, yada çığlık..
Yada belirgin bir şey değildi bu gece ki uykusuzluğumun nedeni..
Bir fısıltı beklemekte yüreğim uzaklardan..
Bir ışık belki,
Belki küçücük bir gülümseme senden gelecek olan benliğime..

Ama ne olursa olsun seninle ilgili…
Ne olursa olsun senden…

Uzak diyarlara yol alırken sen,
Yargısız infazlara kurban ettiğim yüreğimi kan revan içinde attın bir göl kenarına sevgili…
Balıklara yem olan bir hiçliğin içinde kaybolmaktayım şimdi..
Ve beklemekteyim.…
Evet sadece beklemekte.
Hadi bir fısıltı yeter yeniden canlanmama,
Bir ses değil..
Diyorum ya, yada bir çığlık..
Ufacık bir esinti gelsin yeter senden bana sebepsiz..
Bir gariban şarkının içine gizle mesela umutlarımı
Ve yolla bana bulunduğun ülkenin denizinden şişe içinde yüzünde gülümseyişin.

Yar…
Sadece bağırsam sana böyle…
Yarrrrrr….
Desem duyar mısın gittiğin yerlerden sesimi? ..
Duyup ta fısıltılarla karşılık verir misin yüreğime sevgili?

Yar,
Özler misin sende benim seni özlediğim gibi?
Ah ne çok sevmişim halbuki yüreğini..
Ve ne çabuk kaybetmişim sahip çıkmam gerekirken yüreğimi…

Hadi bir fısıltı gönder n’olur,
N’olur hafif bir esintiye emanet et gülümsemeni..
Kokunu yolla bana,
Yolla ki bileyim senin de özlediğini beni…
Yarım kalmış ruhum bilsin, seninde eşlik ettiğini…

Her bir şeyim tamken yaşamda, sen yoksun ya her şey yarım hayatımda…
Ve ben infaz ettiğin yüreğimin başında özlemekteyim seni sevgili..
Her özlediğimde yanmakta canım ve her yanışta daha fazla özlem doldurmakta yüreğimi…

Ve…
Ve, bir ses değildi beklediğim, ya da çığlık..
Yada belirgin bir şey değildi bu gece ki uykusuzluğumun nedeni..
Bir fısıltı beklemekte yüreğim uzaklardan...

ALINTI

22/9/2009 - Sen beni hiç sevmedin ki....

Uzak bir hayaldim gözünde.Ama uzaklığım çaresizlikten değildi.istesen o uzaklığı bir günde aşardın,ikimiz de biliyorduk bunu...Aşkın ne olduğunu gerçekten biliyor muydun acaba? Seni seviyorum derken bana,sevginin gücünden haberin var mıydı? Sevdiğine inandırırken beni seven insan nasıl özler,bekler,sabreder,sevdiğini kırmamak için her defasında nasıl sessiz gözyaşlarına boğulur benim gibi,bilmiyordun ki..Seven insan aşkı uğruna prensiplerini,mantığını,düşüncelerini,tüm imkansızlıkları nasıl hiçe sayıp sonunun ayrılık olacağını bile bile nasıl atar kendini alev alev yanan bir sevdaya bilmiyordun ki..Yüreğine söz geçiremeyince insan nasıl her an bitiyor kaosuyla bir aşkı yaşamaya çalışır çırpınan yüreğinde bilmiyordun ki...Aşkı ömürlük sayanları anlamaz gerçekten sevmemiş olanlar...Başlamaya bu yüzden bu kadar direnildiğiniyse hiç anlamazlar...Sevgilinin iki günlük hayal ya da hoş vakit geçirme değil canının parçası olduğunu anlamazlar.O yüzden de harcayıverirler sevgi dedikleri şeyi kolayca.Canında can bilemezler çünkü...Giderken,sana güle güle derken canından can gibi acıtarak,kanatarak söküldüğünü bilmezler sevgililerinin...Anlamaz bunları aşkı oyun sananlar...

Daha beni bu aşka ikna ettiğin günlerde bile nasıl kıvranıyordu bu yürek bilsen..Düşüncem izin vermediği için bu aşka nasıl direniyor,isyan ediyor,coşup taşıyordu...Sonunda galip geldi,düşüncem sustu,yüreğim konuştu..Ta ki sen onu susuturana dek..

Güle güle imkansızım,güle güle sevdiğim...Güle güle her mutsuzum dediğinde yüreğimin nasıl titrediğini anlayamayanım güle güle.....Bu hayat yaşanacak,seninle ya da sensiz...Benimle olduğun her gün için,her mutlu anım için gönülden,yürekten teşekkür ediyorum sana...Keşke böyle acıtarak,kırıp parçalayarak bitmeseydi herşey.Herşey bitince geri hiç birşey kalıyor ya o çok acıtıyor insanın ruhunu işte...

Güle güle bir tanem,unutulacak,belki hatırlanmayacak bu yazılanlar bir daha...benim içimdeyse hep bir kenarda canlı ama sessiz,küskün hayatı seyredecekler...Çünkü ben yazdıklarımı kağıda değil,monitöre değil hep yüreğime yazdım..Yürektekileriyse kimse silemiyor biliyorsun değil mi?

Güle güle aşkım...Ben de senden kalan neyim varsa,tüm güzellikleri,tüm kırık parçaları toparlayıp yüreğinden gidiyorum...Sen de yeni umutlarla benim hiç göremeyeceğim kendi geleceğine,gizli bir ufka doğru....
Umarım bir daha kimseyi böyle yüreğinden vurma,kimseyi böyle iz bırakacak kadar çok ta incitme...Seni çok sevdiğim için taşınıyorum yüreğinden bil bunu..Bu yürek bir tek sevdiğinin sevgisizliğine boyun eğemiyor çünkü...

Mutlu ol,mutlu kal...Anılarımız hatırına,geçen günlerimiz,aylarımız,paylaştığımız herşey adına,herşeye rağmen ve her zaman mutlu ol...

Güle güle sevdiğim,bu vedalar herşeyden gerçek,sevgimizin sonu...Çünkü sen beni gerçekte hiç sevmedin ki...

Alıntı...

22/9/2009 - Aşkın Dili

 
Hep 'aşkın dili olsa da konuşsa' deriz. İşte birgün aşk konuşmaya başlamış ve demiş ki:

- 'Ey insanlık hep peşimden koştunuz, bana ulaşmaya çalıştınız. Aslında bana ulaştınız ama hiç farketmediniz. Benım için ağladınız zaman bile size hep yalan belki de şaka gibi geldim. Bana hep yakıştırmalar yaptınız. Size bir hikaye anlatayım.

Birgün küçük bir kedi kuyruğunu yakalamak için hep kendi etrafında dönüp duruyormuş ve büyük kedi dayanamayıp ne yapmaya çalışıyorsun diye sormuş. Yavru kedi de bana ancak kuyruğumu yakaladığım zaman mutluluğa ulaşacağımı söylediler. Ben de onun için uğraşıyorum diye cevap vermiş.

Büyük kedi gülmüş ve. 'ben de küçükken senin gibiydim. Hep kendi etrafımda döner, kuyruğumu yakalamaya çalışırdım ama birgün durdum ve düşündüm ve yürümeye karar verdim işte o zaman anladım ki zaten o benim peşimden geliyordu.'

İşte şimdi anladınız mı? Aşk bir kedinin kuyruğudur ki ona ulaşmak için peşinden koşmanız gerekmez, o zaten her. hareketinizde arkanızdan gelir. :)

19/9/2009 - Bir Fotoğrafa

Karşımdasın işte...
Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.
Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.
Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.
Tıkandığım o an,
Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,
Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.
Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.
Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.
Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,
bitti artık hepsi...

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.
Bakış açım belli oldu yine.
Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.
Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.
Dağlara çarptım her esişimde.
Yollara küfrettim her gidişinde.

Demiştim sana hatırlarsan:
“Önemli olan ‘zamana bırakmak’ değil,
‘zamanla bırakmamak’tir..”
Şimdi bana, geçen o zamanın
Unutulmaz sancısı kalır

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?
Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

Nazım  Hikmet

19/9/2009 - Gülümseyebilmek....

İlk gülümsemelerimiz,doğduğumuz günün hemen sonrasında başlar!
 Meleklere gülümsüyor derlerdi,sessiz kahkahalarımıza!
Ve sonra büyüdük,ancak sanki hiç büyümemişiz gibi,o gülücüğü etrafımızdakilerden esirgedik nedense!
Aslında gülümsemenin bize çok şey kazandırdığını gözardı ederiz hep.
Gülümsemek sadece bir anlık sürer,fakat bırakacağı izler bazen sonsuza dek yaşar.
Gülümsememize neden olanlara minnet duyarız!
Hiç kimse onsuz yaşayacak kadar fakir,sevdiklerinden esirgeyecek kadar da cimri olmamalıdır!
Gülümsemek evimizde mutluluk, iş hayatımızda da başarılar yaratır.
Dostluğun ve içtenliğin anahtarıdır çünkü.
Yorgunluğumuzu alır, üzüntümüzü unutturur.
Ve mutluluk dışındaki,başka hiçbir güç ile elde edilemez.
Kimseden ödünç alınamaz ve kolayca sahip olunamaz.
İçimizden gelmedikçe,sahte olur gülücükler,mutluluklar yaratamaz!
Bazı kimseler gülümsemeye tahammül edemeyecek kadar yorgun hissederler kendilerini!
O halde biz onlara gülümsemeliyiz.
Gülümseyemeyenlerin, gülümseyenlere hayranlıkları vardır çünkü.
Size kayıtsız kalamazlar ve onlarda öğrenirler belki!
Olabildiğince gülümsemeliyiz, yüzümüzden tebessüm eksik olmamalı!

Sevgiyle kalınız,